تحلیل دلایل نرخ بالای خرابی حسگرهای وزن

دقت لودسل مستقیماً بادقت اندازه‌گیری و ایمنی تولیدمرتبط است. با این حال، در کاربردهای عملی، نرخ بالای خرابی مداوملودسل‌ها، بسیاری از شرکت‌ها را دچار مشکل می‌کند، نه تنها هزینه‌های نگهداری را افزایش می‌دهد، بلکه به طور بالقوه منجر بهتوقف تولید، انحراف داده‌ها و سایر عواقب جدیمی‌شود. تجزیه و تحلیل عمیق خطا نشان می‌دهد که نرخ خرابی ارتباط نزدیکی باصحت تطابق اولیهدارد و شرایط و استانداردهای عملیاتی خاص سناریوهای مختلف کاربردی نیز تأثیر قابل توجهی بر طول عمر سنسور دارد. این مقاله، بر اساس مطالعات موردی و سناریوهای کاربردی عملی، به طور سیستماتیکدلایل کلیدی نرخ بالای خرابیلودسل‌ها را، با شروع از مرحله انتخاب اولیه، تجزیه و تحلیل می‌کند.I. تطابق اولیه نامناسب: "نقص مادرزادی" سنسور

تطابق اولیه، گام اساسی در کاربرد لودسل است. اگر در این مرحله، سوگیری‌های انتخابی یا پیکربندی‌های پارامتر نامعقول وجود داشته باشد، مستقیماً یک

"نقص مادرزادی"را در سنسور ایجاد می‌کند و احتمال خرابی را در طول استفاده بعدی به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.ظرفیت نامی

پارامتر اصلی برای انتخاب لودسل است. چه ظرفیتخیلی کم یا خیلی زیاد انتخاب شود، بر پایداری عملیاتی سنسور تأثیر منفی می‌گذارد.هنگامی که ظرفیت نامی خیلی کم انتخاب شود:

• سنسور مستعد مشکلات اضافه بار در استفاده عملی است.مثال موردی (تولیدکننده قطعات خودرو):

  • برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها در مرحله وزن‌کشی یک خط تولید، این شرکت یک لودسل با ظرفیت نامی500 کیلوگرمرا انتخاب کرد. با این حال، وزن واحد قطعاتی که وزن می‌شدند اغلب به450-480 کیلوگرممی‌رسید وبارهای ضربه‌ای داخلیدر طول انتقال مواد وجود داشت. پس از تنها3 ماهاستفاده، سنسور مکرراً خطاهایی مانندانحراف سیگنال و خطی بودن بسیار ضعیفرا نشان داد. بازرسی نشان داد کهبدنه الاستیک داخلی سنسور به دلیل اضافه بار دچار تغییر شکل پلاستیکی دائمی شده استو نمی‌توانست به عملکرد عادی بازگردد.برعکس، هنگامی که ظرفیت نامی خیلی زیاد انتخاب شود:

• سنسور برای مدت طولانی در یکحالت کم بارکار می‌کند که منجر بهکاهش حساسیتو ناتوانی در ثبت تغییرات وزن ظریف می‌شود و در نتیجه خطاهای داده‌ای ایجاد می‌شود.مثال موردی (کارخانه فرآوری مواد غذایی):

  • مجموعه‌ای از سنسورهای با ظرفیت نامی200 کیلوگرمبرای تجهیزات بسته‌بندی آرد استفاده شد که در آن حداکثر نیاز وزن‌کشی فقط50 کیلوگرمبود. در طول فرآیند تولید، تکنسین‌هانوسانات داده‌هامکرری را مشاهده کردند، با تفاوت‌های دسته‌ای در وزن بسته‌های آرد که به500 گرممی‌رسید و بسیار فراتر از محدوده خطای استاندارد صنعت بود. تحقیقات فنی نشان داد که از آنجایی که ظرفیت نامی سنسور به طور قابل توجهی بیشتر از بار واقعی بود،وضوح سیگنال خروجی برای اندازه‌گیری دقیق تغییرات کوچک در وزن مواد توزیع شده کافی نبودو در نهایت منجر به خرابی شد.II. عدم تطابق کلاس دقت: اتلاف منابع و خطر خرابی